|
منوی اصلی
پست الکترونیک آرشیو مطالب آرشیو مطالب
جستجو
پیوندها
از هر چمن گلی
محراب نور غروب وتنهایی مثل کلاس درس سروده های من عارفانه هاو عاشقانه ها خداوعشق :: قالب ساز :: آمار وبلاگ
افراد آنلاين:
تعداد بازديدها: RSS
|
باز باران با ترانه
ممنونم از همه دوستان خوبم که با مهربانیهاشون منو شرمنده می کنند در دل من چیزیست مثل یک بیشه نورو مثل خواب دم صبح و چنان بی تابم که دلم می خواهد بروم تا ته دشت بپرم تا سر کوه دورها اواییست که مرا می خواند... سهراب
|+| نوشته شده توسط باران در سه شنبه بیست و چهارم مرداد 1385 ساعت 12:13
اگر بعد با لجاجت به آن چنگ بيندازي، لذت و معناي بقيهي مراحل زندگيات را از دست ميدهي. بعد خطرش هست كه خدا تمام وجودت را به لرزه بيندازد تا سر عقل بيايي. پایولو کویلیو
|+| نوشته شده توسط باران در یکشنبه هجدهم تیر 1385 ساعت 14:21
The Moon and Star on Earth
The Moon and Star on Earth
You only pass this way once... Pass this on to put a smile on someone's face...
|+| نوشته شده توسط باران در سه شنبه بیست و سوم خرداد 1385 ساعت 16:37
خوشحالم که شما در خط تیره من هستید
من از مردی می گویم که عهده دار شده بود در مراسم تدفین دوستی سخنی بگوید او به تاریخ های روی سنگ مزار او اشاره کرد از آغاز ... تا پایان.
او یاد آور شد که اولی تاریخ زاد روز وی است و اشک ریزان از تاریخ بعدی سخن گفت او گفت آنچه بیش از همه اهمیت دارد خط تیره بین آن دو تاریخ است (۱۳۸۲-۱۳۱۳).
زیرا این خط تیره تمام مدت زمانی را نشان می دهد که او بر روی زمین می زیست... و اکنون فقط کسانی که به او عشق می ورزند می دانند که ارزش این خط کوچک برای چیست.
زیرا اهمیتی ندارد که دارایی ما چقدر است: اتومبیل ها... خانه ها... پول نقد... آنچه اهمیت دارد این است که چگونه زندگی می کنیم و چگونه عشق می ورزیم و چگونه خط تیره خود را صرف می کنیم.
بنابراین در این باره سخت و به تفصیل بیندیشید...
آیا چیزهایی در زندگیتان هست که بخواهید تغییرشان دهید؟ چون ابدا نمی دانید چه مدت زمانی باقی مانده که بتوانید آن را نوآرایی کتید.
اگر فقط می توانستیم طوری آهسته حرکت کنیم که آنچه را درست و حقیقی است در یابیم و همیشه کوشش کنیم تا بفهمیم که دیگران چه احساسی دارند.
و در خشمگین کردن کمتر چالاک باشیم و قدر دانی بیشتری از خود نشان دهیم و در زندگی خود به مردم چنان عشق بورزیم که هرگز قبلا نورزیده ایم.
اگر با یکدیگر با احترام رفتار کنیم و بیشتر لبخند بزنیم... و به خاطر داشته باشیم که این خط تیره ویژه ممکن است فقط مدت کوتاهی ادامه داشته باشد.
بنابراین وقتی مدح شما خوانده می شود و اعمال شما در دوره زندگی بازنگری می شود... آیا سرافراز خواهید بود از انچه خواهند گفت درباره این که شما خط تیره خود را چگونه صرف کرده اید؟
بسیار خوشحالم که شما در زندگی من و بخشی ازخط تیره من هستید.
|+| نوشته شده توسط باران در شنبه ششم خرداد 1385 ساعت 13:44
باران ........ |+| نوشته شده توسط باران در سه شنبه دوم خرداد 1385 ساعت 13:18
|